ทำไมบางคนไม่ยอมรับความจริง จนต้องรอถึงวินาทีสุดท้ายถึงมาบอก รู้อยู่แก่ใจอยู่นะว่าจะต้องทำเอง แต่มาถามหน่อยก็ได้ว่าตรงนี้มันเป็นอย่างไรยังไง แต่นี่ ไม่เลย(ไม่อยากจะบอกเลยว่า กลุ่มอื่นยังมานั่งให้สอนทำ แต่เมทโปรเจ็กตัวเองไปไหน?) แล้วให้ลงโปรแกรมไปทำไมถ้าหากไม่คิดที่จะเรียนรู้หน่อย เมื่อตอนเย็นไปเห็นก็ไม่รู้เล่นอะไร ไม่ได้เกี่ยวกับงานเลย คนเรา ถ้าหากจะเห็นแก่ตัว ก็ให้รู้หน่อยว่าคนอื่นเขาต้องลำบากด้วย “เกรงใจกันบ้าง” เหนื่อยนะครับ
ถ้าจะทำแบบนี้หละก็ รอบหน้า ผมไม่เอาด้วยแล้วนะครับ

คำว่าให้ใจ ความหมายจริงๆ แล้ว คืออะไร

———————————

ความรู้สึกในตอนนี้ รู้สึกเหนื่อยมากๆ หลังจากที่ทำการปั่นแลปคนเดียว แล้วยังเหลืองานอีกเป็นกองที่ต้องส่งในวันพรุ่งนี้ และแต่ละอย่าง มันเป็นงานกลุ่มที่เราต้องทำเดี่ยวทั้งนั้น ทำไม?

เคยได้ยินคำพูดจากคนๆ หนึ่งที่เคยได้พูดให้ฟังว่า คนเรา เมื่อโตขึ้น ความคิดก็จะสูงขึ้น การใช้เหตุผลก็จะมีมากขึ้น เพราะสิ่งเหล่านี้เอง ที่ทำให้คนเรามีความเห็นแก่ตัวเพิ่มขึ้น เพราะ เหตุผลที่มากมายที่จะปัดความรับผิดชอบ หรือ เพื่อความสบายของตนเองนั้นมีมากขึ้น โดยไม่สนใจว่า ความถูกต้องนั้นคืออะไร บางคนก็ยึดติดอยู่กับสิ่งใดสิ่งหนึ่งมากเกินไป จนถึงกับลืมความเป็นตัวของตัวเอง หลงงมงายกับสิ่งนั้น จนสามารถหาเหตุผลที่จะให้ตนเองถูกได้แม้มันจะเป็นเหตุผลที่ไม่สมเหตุสมผลก็ตาม

ลองคิดดู ถ้าบนโลกนี้ มีคนที่มีเหตุผลแบบนี้อยู่มากจะเกิดอะไรขึ้น?

————————————–

โลกนี้มันก็ดีนะ ที่ออกแบบมาให้รักษาสมดุลให้กับตัวเองได้โดยที่เราไม่รู้ตัว

มีคนเห็นแก่ตัว ก็มีคนเสียสละ
มีการให้ ก็มีการรับ

แต่ว่า การให้ใจเนี่ย มันต้องให้สักขนาดไหนถึงจะเพียงพอ

อย่าให้ความรู้สึกที่ “อยากทำเพื่อใครสักคน” กลายเป็นความรู้สึก “ถูกหลอกใช้” เลย

————————–

“”การให้โดยไม่หวังผลตอบแทน” เป็นประโยคที่เอาไว้ให้กำลังใจกับผู้เสียสละ” แต่ทุกอย่างย่อมมีสมดุล ถ้าให้ไป อย่างน้อยสิ่งตอบแทนที่ได้ก็คือ “ความสุข” ที่ได้ทำสิ่งนั้น ได้เห็นสิ่งนั้นเกิดขึ้นมา ไม่จำเป็นว่าต้องเป็นสิ่งที่มีค่าอะไร เพียงแค่ว่าเป็นสิ่งที่เราอยากให้มันเกิดขึ้นมาแล้วทำให้ตัวเองและคนอื่นมีความสุขเท่านั้นก็พอแล้ว เหมือนคำที่เราเคยได้ยินบ่อยๆว่า “ทำดี ย่อมได้ดี”

ผ่านไปแล้วกับการสอบที่ไร้เป้าหมาย  เอาไงดีหละกับชีวิตและเส้นใต้ตัวเลข 2.5 ที่ใกล้เข้ามาเนี่ย

บางทีนะ การมองไกลๆ มันก็ดีตรงที่มันจะสร้างแรงพยายามให้กับเราได้มากกว่าการมองใกล้ๆ

แต่การมองไกล ในบางครั้งมันก็ทำให้เราต้องเหนื่อยกว่าที่เป็นอยู่ (ซึ่งมันก็จริง) ในบางครั้ง การมองใกล้ๆมันก็ทำให้เราได้เห็นอะไรหลายๆอย่างรอบตัวได้เหมือนกันนะ

อย่าคิดว่าตัวเองอยู่คนเดียว ลองมองใกล้ๆแล้วจะเห็นสิ่งที่คอยเคียงข้างคอยเป็นกำลังใจให้แก่เรา

บางสิ่งที่เราไขว่คว้า มันอาจเป็นสิ่งที่เราไม่ต้องการก็ได้ และบางสิ่งที่มีอยู่ อาจเป็นสิ่งสำคัญที่คุณไม่เคยเหลียวมองมันก็ได้เช่นกัน

สู้กันต่อไปนะ ปีสอง เทอมสอง

(2.5+ ต้องทำให้ได้เว้ย )

แล้วก็น่าเสียดายด้วย ที่ไม่สามารถแสดงสไลด์ภาพเหมือนสเปชเหมือนเดิม แต่รูปเก่าๆยังไม่หายไปไหนนะ อยู่ใน Skydrive แหละ โล่งไปที

“คงได้เวลาปรับตัวอีกแล้ววว”